แต่งสไตล์มินิมอลให้ไม่จืด

มินิมอลจริง ๆ คือเรียบแต่ไม่ว่างเปล่า

สไตล์มินิมอลคือการตัดสิ่งที่ไม่จำเป็นออก ให้เหลือแค่ชิ้นที่ทรงดี ผ้าดี สีนิ่ง ไม่มีลายวุ่นวายหรือโลโก้ตัวใหญ่ แต่ไม่ได้แปลว่าต้องจืด ความน่าสนใจย้ายมาอยู่ที่ผิวสัมผัส เช่น ไหมพรมถักเปีย ผ้าร่อง หรือวูลเนื้อหนา และรายละเอียดเล็ก ๆ อย่างกระดุมเฉียง คอตั้ง หรือขอบตัดสี ใส่แล้วดูตั้งใจโดยไม่ต้องพยายามมาก

ชิ้นหลักที่ตู้สายมินิมอลควรมี

เริ่มจากชิ้นที่หยิบมาจับคู่กันได้หลายแบบ เน้นโทนครีม เทา ดำ น้ำตาล เขียวขี้ม้า หรือสีพาสเทลหม่น ๆ

• เสื้อไหมพรมคอเต่าหรือคอเต่าครึ่ง ทรงเข้ารูป ใส่เดี่ยวหรือซ้อนก็ได้
• คาร์ดิแกนไหมพรมคอวีหรือคอกลม สีดำหรือสีกลาง ๆ เป็นตัวช่วยที่ใช้บ่อยที่สุด
• เสื้อเชิ้ตแขนยาวทรงเรียบ มีรายละเอียดเล็ก ๆ อย่างขอบตัดสี
• เสื้อกั๊กไหมพรม ไว้ซ้อนทับให้ลุคมีมิติ
• แจ็คเก็ตผ้าวูลทรงสวย คอตั้ง ชิ้นเดียวทำให้ทั้งชุดดูเนี้ยบ
• กางเกงขากว้างผ้าทิ้งตัว ใส่สบายแต่ดูเป็นผู้ใหญ่

เวลาเลือก ให้ดูว่าไหล่พอดี ความยาวแขนไม่ยาวเกินจนดูโทรม และผ้าไม่บางจนเห็นรอยขุย

เล่นเลเยอร์กับผิวผ้า แทนการใส่ลาย

เคล็ดลับที่ทำให้มินิมอลไม่น่าเบื่อคือการซ้อนชิ้นที่ผิวต่างกัน เช่น เสื้อคอเต่าผ้าเรียบ ทับด้วยเสื้อกั๊กไหมพรมถักเกลียว หรือเสื้อกล้ามขาวเข้ารูปกับคาร์ดิแกนผ้าร่องสีดำ คุมโทนสีไม่เกินสามสีในหนึ่งชุด ถ้าอยากให้ดูนุ่มนวลลองใส่สีเดียวกันไล่เฉดทั้งตัว เช่น ครีม ไปแอปริคอท ไปน้ำตาลอ่อน จะดูสูงและแพงขึ้นเยอะ

ใส่ไปทำงาน ไปคาเฟ่ หรือเดินทาง

วันทำงาน ลองเสื้อเชิ้ตแขนยาวกับกางเกงขากว้างสีเรียบ เติมโลฟเฟอร์หนังกับนาฬิกาสายหนังเส้นเล็ก ถ้าวันไหนมีประชุมสำคัญก็หยิบแจ็คเก็ตวูลมาคลุม วันหยุดไปคาเฟ่ ใช้เสื้อไหมพรมลายทางทรงหลวมกับกางเกงเอวยางยืดสีอ่อน รองเท้าผ้าใบสีขาวสะอาด ๆ ก็พอ ส่วนวันเดินทางไกล เซ็ทเสื้อกั๊กซ้อนเสื้อคอเต่าช่วยให้ไม่ต้องคิดเยอะ ถอดเลเยอร์ออกได้ตามสถานที่ เครื่องประดับเลือกแค่ชิ้นเดียว เช่น ต่างหูห่วงทองเส้นบาง หรือสร้อยจี้เม็ดเล็ก

เริ่มจากน้อย ๆ แล้วค่อยเติม

ไม่ต้องรื้อตู้ใหม่ทั้งหมด ลองเริ่มจากสองสามชิ้นที่ชอบจริง ๆ แล้วจับคู่กับของเดิมที่มี ใส่บ่อย ๆ จะรู้เองว่าสีไหนทรงไหนเป็นตัวเรา มินิมอลที่ดีคือใส่แล้วสบายใจ และดูเป็นตัวเองทุกวัน